Nowe artykuły

Kosmetyki Naturalne

Leczenie Ziołami

Zioła

piątek, 22 września 2017

Uczep trójlistkowy - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Uczep trójlistkowy
Uczep trójlistkowy –Uczep trójdzielny, dwuząb (Bidens tripartitus L.)

Ziele do wysokości 90 cm rozpowszechnione w Europie, na północy Azji i w Australii. Występuje pospolicie na całym obszarze Polski.
Rośnie w dużych skupiskach nad brzegami rzek, jezior i stawów, na mokrych łąkach, bagnach, często w rowach melioracyjnych, na glebie mulistej, wilgotnej.

Roślina wykształca prosto wzniesioną, silnie rozgałęzioną ciemnozieloną lub czerwonawą, krótko owłosioną łodygę. Liście ułożone naprzeciwlegle są krótkoogonkowe, 3 -5 –sieczne.

Kwiaty drobne, rurkowe, żółte lub żółtobrunatne, zebrane są w płaskie niewielkie koszyczki, które wyrastają pojedynczo na szczycie pędu i jego rozgałęzień.

Owoc to spłaszczona niełupka, Która ma 2 -4 haczykowate ości, dlatego owoc łatwo przyczepia się do ubrania lub sierści zwierząt – stad nazwa rośliny uczep.

W Polsce oprócz uczepu trójlistkowego rośnie również uczep zwisły( Bidens cernuus ). Jest on znacznie mniejszy od omawianego uczepu trójlistkowego, o żółtych zwisających kwiatach, liściach pojedynczych, owocach z 4 ośćmi (dwuząb jest przeważnie dwuszydlasty). Uczep zwisły nie jest rośliną leczniczą.

Surowcem stosowanym w lecznictwie jest ziele uczepu trójlistkowego, zebrane początkowym okresie kwitnienia rośliny od lipca do września. Ścina się kwitnące wierzchołki do 15 cm, bez grubszych łodyg, suszy w cienkich warstwach.
Surowiec powinien mieć ciemnozieloną barwę, słaby zapach, lekko ściągający i nieco palący smak. Należy pamiętać, że nie wolno tego zioła zbierać z rowów melioracyjnych lub z rowów biegnących wzdłuż szos, a jest to częste miejsce występowania uczepu.

Co zawiera uczep trójlistkowy - skład i działanie:

Ziele uczepu trójlistkowego zawiera flawonoidy, olejek eteryczny, śluz, garbniki, substancje gorzkie, składniki mineralne, kwasy organiczne, witaminę C, karoten.
Ziele działa moczopędnie i usprawnia wydzielanie toksyn z organizmu, również z potem, czyli ma działanie „czyszczące krew” i przeciwzapalne.

Uczep trójlistkowy zastosowanie w lecznictwie domowym:

Ziele uczepu trójlistkowego stosuje się po chorobach, celem szybszego wydalenia substancji szkodliwych powstałych w organizmie podczas leczenia antybiotykami lub innymi lekami syntetycznymi. 
Napary z ziela można stosować do leczenia trądziku, stanów zapalnych skóry i czyraków, a także działanie oczyszczające zioła jest pożądane w leczeniu i profilaktyce łuszczycy.
Stosowanie ziela poprawia funkcjonowanie wątroby i nadnerczy, przyśpiesza przemianę materii, zwiększa odporność organizmu.
Ziele uczepu trójlistkowego bardzo często jest używane do kąpieli przy stanach zapalnych węzłów chłonnych (również na tle gruźlicy).

Uczep trójlistkowy postać leki:

Napar - 1 łyżkę ziela uczepu trójlistnego zalać szklanką wrzątku, pozostawić pod przykryciem 15 minut odcedzić. Pić 2 -3 razy dziennie po szklance naparu przed jedzeniem.

Napar do kąpieli - 200 g ziele uczepu trójlistnego zalać 5 litrami wrzącej wody pozostawić pod przykryciem 15 minut, odcedzić.
Napar dodać do kąpieli o temperaturze do 38 C, kąpiel nie powinna trwać dłużej jak 15 minut, można stosować w różnych schorzeniach skóry – w trądziku, zapaleniu skóry, także przy łuszczycy.

Mieszanka kąpielowa z ziela uczepu - zmieszać 100 g ziela uczepu, 20 g rumianku, 20 g liści szałwii. Mieszankę ziół zalać 3 litrami wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem 3 minuty, odstawić na 15 minut, przecedzić do wanny napełnionej wodą do 1/3 wysokości o temperaturze 37 stopni, zioła wsypać do płóciennego woreczka zawiązać i włożyć do wanny z wodą, kąpiel powinna trwać około 15 minut .
Kąpiel stosować przy świądzie, trądziku, czyrakach oraz w trudno gojących się ranach a także przy podrażnieniu i zaczerwienieniu się skóry.

Ziołowa mieszanka moczopędna:
25 g ziela uczepu
25 g mięty
50 g ziela rdestu ptasiego
50 g kwiatów wiązówki
50 g kwiatów wrzosu

Zioła dokładnie wymieszać. 3 łyżki mieszanki ziół zalać 3 szklankami wrzącej wody, naparzać pod przykryciem 15 minut, przecedzić. Napar pić 3 razy dziennie po jedzeniu, w kamicy szczawianowej.

Tysiącznik pospolity - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Tysiącznik pospolity
Tysiącznik – Centuria pospolita Tysiącznik pospolity, goryczka czerwona (Centaurium umbellatum )

Niewielka pospolita roślina występująca w całym kraju na łąkach, miedzach i przydrożach.

Kwitnie od lipca do września. Łatwa do rozpoznania po małych, żywo różowych kwiatach, zebranych na szczycie łodygi.

Tysiącznik można również uprawiać w ogrodzie. Jest rośliną dwuletnią, w pierwszym roku wyrasta mała rozeta liści, w drugim -łodyga z drobnymi liśćmi oraz kwiaty i nasiona. Siać należy tysiącznik zaraz po dojrzeniu nasion, w miejscach słonecznych, o średniej wilgotności. Nasiona zmieszać z piaskiem (10 części), siać do gruntu wilgotnego, ugniecionego, z domieszką próchnicy. Nasion nie przysypywać ziemią, a jedynie nakryć jodłowymi gałązkami, aby ich wiatr nie wyrwał z ziemi.

Zbiór tysiącznika ze stanowisk naturalnych jest zabroniony. Surowiec z roślin uprawianych zbieramy na początku kwitnienia rośliny, kiedy dolne liście jeszcze nie żółkną i nie wysychają. Ścina się całą roślinę wraz z liśćmi rozetowymi, rozpościerającymi się tuż nad ziemią. Zebrane ziele suszy się. Surowcem jest ziele.

Co zawiera tysiącznik pospolity - skład i działanie:

Zile tysiącznika zawiera gorycze (gencjopikryna, erytrocentauryna), alkaloidy (gencjanina), żywice, cukry, kwasy oleanolowy o właściwościach saponinowych. 
Ma działanie pobudzające trawienie, wzmaga apetyt, krótkotrwale obniża ciśnienie krwi.

Tysiącznik pospolity zastosowanie w lecznictwie domowym:

Ziele tysiącznika jest stosowane w schorzeniach żołądka na tle upośledzonego wydzielania soku żołądkowego, braku apetytu, niedokwasota, bóle i wzdęcia brzucha, odbijanie się, pomocniczo w kamicy żółciowej.


Tysiącznik pospolity postać leku:

Napar - 1 łyżkę ziela tysiącznika zalać szklanką wrzątku, trzymać pod przykryciem 10 minut, odcedzić. Pic 2 -3 razy dziennie od 1 -2 łyżek naparu przed jedzeniem.

Suchy wyciąg z centurii wchodzi w skład tabletek Calmagina. Ziele centurii bywa często stosowane w mieszankach z surowcami o podobnym działaniu, np. z kłączami tataraku i owocami kminku.

Odwar - 1 łyżkę ziela tysiącznika zalać 1 szklanką ciepłej wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem 2 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić. Pić ½ - 1 łyżki odwaru , 1 godzinę przed jedzeniem jako środek pobudzający wydzielanie soków trawiennych, pobudzający apatyt i ogólnie wzmacniający. Dzieciom można podawać po ½ - 1 łyżeczki odwaru.

Mieszanka ziołowa:
20 g ziela tysiącznika
20 g ziela drapacza lekarskiego
20 g ziela krwawnika
20 g ziela rzepiku
20 g rozdrobnionego kłącza tataraku
20 g mięty pieprzowej
20 g liści podbiału

1 łyżkę mieszanki ziół zalać jedną szklanką ciepłej wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem 5 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić. Pić po 2 – 3 łyżki odwaru, 2 – 4 razy dziennie, jedną godzinę przed jedzeniem, przy niedoborze soku żołądkowego, w złym trawieniu i przy nadmiernej fermentacji, przy braku apatytu i wzdęciach, przy atonii jelit i w skłonnościach do zaparć i w nieregularnym wypróżnianiu.

Uwaga !
Należy pamiętać , że zbyt duże dawki ziela tysiącznika mogą wywołać podrażnienie żołądka i jelit.

Tymianek - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Tymianek
Tymianek –Tymianek właściwy, tymianek pospolity, (Thymus vulgaris L.)

Pochodzi z krajów śródziemnomorskich, uprawiany jest w całej Europie, także w Północnej Ameryce i w północnej Afryce.

Jest również uprawiany w Polsce w południowych rejonach – w innych łatwo wymarza, na słonecznych piaszczystych glebach.

Tymianek jest krzewinką do 30 cm, o drobnych czterokanciastych pędach, dołem drewniejących, wzniesionych lub płożących się.


Ma drobne liście krótkoogonkowe, szarozielone, czasem spodem sinawe, pokryte gruczołkami olejkowymi.

Kwiaty ma drobne, zebrane główkowato w kwiatostany na szczytach pędów, koloru różowego lub fioletowego rzadziej białego. Kwitnie w czerwcu i lipcu.

Tymianek ma przyjemny zapach szczególnie silny przy roztarciu. Jest rośliną silnie miododajną, miód tymiankowy jest bardzo cenny ze względu na działanie lecznicze.

Ścina się ziele tuż przed pełnią kwitnienia i powtarza zbiór w drugiej połowie sierpnia. W pierwszym roku uprawy można otrzymać tylko jeden zbiór, a w następnych latach dwukrotny. Roślinę tnie się na wysokości 8 cm nad ziemią i suszy.

Co zawiera tymianek - skład i działanie:

Ziele tymianku zawiera olejek lotny, a w nim tymol, karwakrol, linalol, terpineol, borneol, geraniol, cyneol i pinen, garbniki i flawonoidy, gorycze, kwasy organiczne, (kawowy i ursolowy), witaminę B1, sole mineralne oraz bliżej nie określone substancje antybiotyczne.

Tymianek ma działanie wykrztuśne, przeciwbakteryjne, napotne, uspokajające, przeciwzapalne, regulujące trawienia.

Tymianek zastosowanie w lecznictwie domowym:

Ziela tymianku używa się często przy chrypkach, suchym kaszlu, i trudnościach w odkrztuszaniu, a nawet w astmie – stąd w schorzeniach górnych dróg oddechowych, a także do regulowania trawienia.
Natomiast zewnętrznie stosowane jest do płukania gardła, jamy ustnej, okładów przy czyrakach, trądziku, liszajach i wrzodach, a także do lewatywy przy owsikach.

Tymianek postać leku:

Napar - 1 łyżkę ziele tymianku zalać szklanką wrzątku , pozostawić pod przykryciem 10 minut, odcedzić. Pić 2 -3 razy dziennie po kieliszku napary. Napar ten można stosować płukania lub okładów.

Napar z dodatkiem anyżu - 1 łyżkę ziela tymianku i 1 łyżeczkę owoców anyżu zalać szklanką wrzątku, pozostawić pod przykryciem 10 minut, odcedzić, dodać 2 łyżki miodu lub syropu . Pić 2 -3 razy dziennie po 1 kieliszku naparu.

Odwar do kąpieli - 200 gramów ziela zalać 5 litrami wody i gotować kilka minut pod przykryciem, odstawić na 10 minut, przecedzić. Odwar dodać do kąpieli o temperaturze 38 C, która nie powinna trwać dłużej niż 15 minut. Kąpiel taka wpływa na organizm pobudzająco, wzmacniająco a także przeciwbólowo.

Napar wykrztuśny dla dzieci:
1 łyżkę ziela tymianku
1 łyżkę owoców anyżu
1 łyżkę kwiatu pierwiosnka

1 łyżkę mieszanki zalać szklanką wrzątku, pozostawić pod przykryciem 10 minut, odcedzić, napar osłodzić miodem. Podawać po 1 łyżce naparu co 2 godziny dzieciom jako środek wykrztuśny, napar ten poleca prof. Muszyński.

Napar z tymianku do lewatywy - 15 g ziela tymianku i 10 g kwiatów wrotycza zalać 1 litrem wrzątku, zaparzać pod przykryciem 20 minut, odcedzić Napar stosować do lewatywy przeciwko owsikom. Zachować dużą ostrożność, i nie podawać go do picia, gdyż wypicie naparu może wywołać niepożądane objawy uboczne – zatrucie.

Olejek tymiankowy stosowany jest tylko zewnętrznie na ropnie, wrzody, zakażenia promieniowcami i drożdżakami, na grzybice i w stomatologii, a także przy sterylizacji narzędzi chirurgicznych.

Mieszanka ziołowa przeciw lambliom:
50 g ziela tymianku
50 g rozdrobnionego kłącza tataraku
50 g rozdrobnionego korzenia omanu
25 g mięty
25 g liści orzecha włoskiego
10 g ziela piołunu

Zioła dokładnie wymieszać. 2 łyżki mieszanki ziół wsypać do termosu zalać 2 szklankami wrzącej wody, zamknąć termos i odstawić do naparzania na 1 godzinę.
 Początkowo pić napar po ½ szklanki, 3 razy dziennie miedzy posiłkami przez jeden tydzień. Następnie przygotować napar z 1 ½ łyżki mieszanki ziół w ten sam sposób jak poprzednio i pić przez okres kilku tygodni. Napar z mieszanki ziół jest także skuteczny na glisty jelitowe i owsiki.

Septosan – Herbapolu - jest to mieszanka ziołowa zawierająca ziele tymianku, miętę, liść szałwii. 1 łyżkę mieszanki ziół zalać 1 szklanką wrzącej wody, naparzać pod przykryciem 20 minut, przecedzić. Napar stosować do płukania jamy ustnej i gardła, 2 – 4 razy dziennie w stanach zapalnych i ropnych.
Syrop tymiankowy – Sirupus Thymi compositus ( Herbapolu) – syrop ma działanie wykrztuśne.

Tymianek wchodzi w skład leków ziołowych, jak; Neopektosan, Septosan, oraz mazideł rozgrzewających Linimentum Capsici i Spirtus Saponato –camphoratus.

Uwaga !
Tymianek należy dawkować ostrożnie, ponieważ zawiera tymol, związek w większej ilości trujący. Nie należy go podawać kobietom ciężarnym ani osobom z poważnymi dolegliwościami serca, ponieważ mogą wówczas wystąpić zaburzenia krążeniowo – oddechowe, a nawet porażenia układu nerwowego. Jest to szczególnie istotne przy użyciu olejku.

Topola - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Topola –Topola czarna, topola nadwiślańska, sokora ( Populus nigra L.)

Drzewo o wysokości 15-30 metrów.

Korona luźna, rozpostarta, kora ciemnobrunatna, liście szeroki.
Owocem jest torebka pękająca dwiema klapami.

Topola występuje nad brzegami wód, w lasach liściastych, często bywa sadzona.

Pączki topoli zbiera się wczesną wiosną – gdy zaczynają pęcznieć – po ścięciu gałęzi, i suszy.
Surowcem są pączki. Podobnego surowca dostarcza topola osika.

Co zawiera topola - skład i działanie:

Pączki zawierają związki salicylowe (salicyna, popelina, salicylopopulina), flawonoidy, olejek lotny, garbniki, woski i żywice.
Ma działanie moczopędne, napotne i odkażające.

Topola zastosowanie w lecznictwie domowym:

Pączki topoli są stosowane w stanach zapalnych dróg moczowych, w skazie moczanowej –zwiększa wydalanie moczu, obniża poziom kwasu moczowego we krwi, a także w przewlekłych chorobach reumatycznych osób w wieku podeszłym.
Zewnętrznie – przyspieszają, gojenie ran, leczą stany zapalne skóry, polecane w żylakach odbytu –hemoroidy.


Topola postać leku:

Napar - 15 -30 g pączków topoli zalać 1 litrem wrzącej wody lub słodkiego wina, odcedzić po 30 minutach. Pić 1 -3 razy dziennie po szklance naparu.

Zewnętrznie można stosować zmiażdżone pączki, i przykładać na chore miejsce.

Nalewka - 1 część pączków topoli, zalać 4 części spirytusu odstawić na 8 dni wstrząsając codziennie zawartością butelki. Po tym czasie nalewkę dokładnie przefiltrować do innego naczynia. Stosować 3 razy dziennie po 20 kropli na cukrze, przeciw chorobom pęcherza, nerek, nieżytom płuc i opłucnej.

Maść z pączków topoli - 1 łyżeczkę pączków z topoli rozetrzeć w moździerzu, dodać 30 g maści Alantan i dokładnie wymieszać. Maść z pączków topoli można stosować na trudno gojące się , żylakowe owrzodzenia nóg, żylaki odbytu i pęknięcia odbytu.

Mieszanka wzmacniająca - zmieszać w równych częściach:
rozdrobnione paczki topoli
rozdrobnione owoce dzikiej róży
rozdrobnione owoce jarzębiny
rozdrobnione owoce głogu
rozdrobnione owoce berberysu
dokładnie wymieszać

100 g mieszanki zalać 1 litrem przegotowanej wody, dodać 300 g cukru, 10 g drożdży, wymieszać, zamknąć słój i odstawić w temperaturze pokojowej na 5 dni. Po tym czasie przefiltrować do płynu dodać 50 g miodu, wymieszać i ponownie odstawić na 3 dni. Po tym czasie dodać 0,5 g kwasu benzoesowego, lub benzoesanu sodowego, i odstawić na 1 dzień. Rozlać do butelek.
Napój można pić ¼ - ½ szklanki, 1 – 3 razy dziennie, szczególnie wczesną wiosną jako ogólnie wzmacniający – jest to tak zwana kuracja wiosenna wzmacniająca – witaminowa. Napój ma działanie nie tylko wzmacniające ale reguluje przemianę materii, wydalanie moczu i wypróżnianie, a także zapobiega kamicy moczowej i żółciowej.

Powidełko moczopędne:
10 g pączków topoli
10 g rumianku
10 g kwiatów wiązówki
10 g liści brzozy
10 g ziela nawłoci

Wszystkie składniki mieszanki zmieszać i dokładnie zmielić na proszek. Sproszkowaną mieszankę ziół dodać do 50 g miodu lub powidła i dokładnie wymieszać. Powidełko można podawać dzieciom 1 – 2 łyżeczki 2 razy dziennie po jedzeniu, można popić wodą. Powidełko ma działanie wiatropędne, przeciwskurczowe, oraz moczopędne.

Tatarak

Tatarak
Tatarak – Ajer, szuwar ,tatarskie ziele, łabuzie ( Acorus calamus L.)

Tatarak pochodzi z południowo – wschodniej Azji, do nas przywędrował prawdopodobnie z Tatarami.

W Polsce występuje powszechnie, Przeważnie w dużych zespołach nad brzegami wód stojących – jeziora, stawy, rzeki, w miejscach wilgotnych bagnistych i na podmokłych łąkach.

Tatarak jest byliną o wysokości od 50 -120 cm, o grubych, czołgających się , silnie rozgałęzionych kłączach, z których wyrastają mieczowate liście na szczycie zaostrzone.

Łodygę ma trójboczną, u nasady czerwonawą, zakończoną kolbowatym kwiatostanem, złożonym z kwiatów drobnych, niepozornych, barwy żółtozielonkawej.

Kwiaty tataraku w naszej strefie klimatycznej nie ulegają przekształceniu w owoce i roślina rozmnaża się jedynie przez kłącze.

Kłącze zebrane wiosną ma najlepsze działanie lecznicze. Rośliny wyciąga się z wody, odcina części nadgniłe i nadziemne. Po opłukaniu surowiec rozkłada się i lekko podsusza. Kłącze należy okorować, pokroić i suszyć. Zapach kłącza jest silny, aromatyczny, smak lekko palący, gorzki. Surowcem jest kłącze.

Co zawiera tatarak - skład i działanie:

Kłącze jest przede wszystkim źródłem olejku lotnego, w skład którego wchodzą seskwiterpeny, terpeny, ketony, azarony, metyloeugenol. Poza tym gorycze, garbniki, śluzy, skrobia.
Ma działanie słabo moczopędne, reguluje wydzielanie soków trawiennych, pobudza apetyt, działa ściągająco i przeciwzapalnie.

Tatarak zastosowanie w lecznictwie domowym:

Kłącze tataraku stosowane jest w przewlekłych schorzeniach przewodu pokarmowego – w niestrawności i nieżycie żołądka, nadkwaśności treści żołądkowej, owrzodzeniu żołądka, oraz do płukania jamy ustnej i gardła łagodzi stany zapalne działa ściągająco, łagodzi bóle zębów.

Tatarak postać leku:

Napar - 1 łyżkę kłącza tataraku zalać szklanką wrzątku, trzymać pod przykryciem 10 minut, odcedzić. Pić 2 -3 razy dziennie przed jedzeniem po ½ szklanki naparu. Napar można też stosować do płukania głowy przy łupieżu i łojotokach

Żucie kłącza tataraku łagodzi ból zębów.

Nalewka - 20 g kłączy tataraku zalać 100 ml 45% alkoholu, pozostawić w ciemnym miejscu na 8 dni. Odcedzić ,zlać do butelki. Podawać po 15 kropli na 30 minut przed jedzeniem lub po jedzeniu jako środek wiatropędny.

Ziołowa mieszanka - zmieszać 2 łyżki rozdrobnionych kłączy tataraku, 1 łyżkę ziela skrzypu. Mieszankę ziół w całości zalać 3 szklankami wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem 5 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić.
Odwar stosować do obmywania głowy przy łupieżu i przy łojotokowym zapaleniu owłosionej części skóry głowy. Odwar można także stosować do płukania jamy ustnej i gardła w stanach zapalnych błon śluzowych, oraz do obmywania sromu i odbytu, a gdy rozcieńczymy równą ilością wody i odwaru do irygacji.

Ziołowa mieszanka przeciwpadaczkowa:
50 g rozdrobnionego kłącza tataraku
50 g ziela serdecznika
50 g ziela glistnika
25 g ziela dziurawca
25 g ziela marzanki wonnej
25 g liści bobrka

Do termosu wsypać 3 łyżki mieszanki ziół, zalać 2 szklankami wrzącej wody, zamknąć termos i odstawić na 1 godzinę. Pić napar po ½ - 2/3 szklanki, 2 – 3 razy dziennie między posiłkami. Napar stosować jako środek rozkurczowy i uspokajający, a także pomocniczo w padaczce, oraz nerwicy wegetatywnej, polecany jest również w podnieceniu nerwowym i i w trudnościach z zasypianiem.

Ziołowa mieszanka na dolegliwości trzustki:
50 g rozdrobnionego kłącza tataraku
50 g rozdrobnionego korzenia mniszka
25 g szyszek chmielu
25 g mięty pieprzowej
25 g rozdrobnionego korzenia pokrzywy
25 g ziela macierzanki lub tymianku

Mieszankę ziół dokładnie sproszkować można w młynku do kawy, wsypać do słoika i szczelnie zamknąć. 5 łyżek sproszkowanej mieszanki wsypać do 200 g miodu lub powideł czy dżemu dokładnie wymieszać. Tak przygotowaną mieszankę stosować po 1 – 2 łyżeczki, 1 – 2 razy dziennie, przez dłuższy okres czasu. Można nie mieszać sproszkowanych ziół tylko 1/3 – ½ łyżeczki proszku wsypać do 1/3 szklanki wody i wypić. Mieszanka działa regulująco na wydzielanie żółci i soku trzustkowego, poprawia trawienie, oraz przyswajanie pokarmów, i ma także właściwości przeciwzapalne.

Ziołowa mieszanka na kamicę żółciową – zmieszać w równych częściach:
rozdrobnione kłącze tataraku
ziele glistnika
liście mięty pieprzowej
rozdrobnione korzenie mniszka
rozdrobnioną korę kruszyny
ziele szanty, ziele pięciornika gęsiego

2 łyżki mieszanki ziół, zalać 2 ½ szklanki wody ciepłej odstawić na 1 godzinę, ogrzać do zagotowania ale nie gotować, ponownie odstawić na 10 minut, przecedzić.
Pić napar po 2/3 szklanki, 3 razy dziennie, stosować jako środek przeciwbakteryjny, rozkurczowy, żółciotwórczy i przeciwzapalny w zapaleniu pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych, a także pomocniczo w zapaleniu trzustki i w kamicy żółciowej.

Ziołowa mieszanka na łysienie:
80 g mieszanki ziołowej Kapilosan
25 g liści brzozy
25 g rozdrobnionego kłącza tataraku

4 łyżki mieszanki ziół, zalać 1 litrem wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem 5 minut, odstawić na 3 minut, przecedzić do minki. Odwarem zmywać owłosioną skórę głowy, lekko masując, nie wycierać, tylko zawinąć w ręcznik na 30 minut.
Przed zmywaniem odwarem, należy umyć głowę, najlepiej mydłem dziegciowym lub siarkowym. Zmywanie odwarem stosować co 2 – 3 dni, a gdy nastąpi poprawa, raz na tydzień.

Ziołowa mieszanka na potencję:
50 g rozdrobnionego kłącza tataraku
50 g ziela pięciornika gęsiego
50 g kwiatów nagietka
25 g liści melisy
25 g liści pokrzywy
25 g ziela ruty

1 ½ łyżki mieszanki ziół, zalać 2 szklankami ciepłej wody, odstawić na 30 minut, ogrzewać na wolnym ogniu do wrzenia ale nie gotować, ponownie odstawić na 10 minut, przecedzić. Napar pić po 2/3 szklanki, 2 – 3 razy dziennie miedzy posiłkami, dobrze jest równocześnie przyjmować 1 kapsułkę witaminy E. Odwar działa ogólnie wzmacniająco.

Ziołowa kąpiel wzmacniająca:
50 g rozdrobnionego kłącza tataraku
25 g ziela przywrotnika lub liści pokrzywy
25 g kwiatów lipy

Całą mieszankę ziół zalać 3 litrami wody, ogrzewać na wolnym ogniu do wrzenia, odstawić na 10 minut. Przecedzić do wanny napełnionej wodą do 1/3 wysokości, zioła po odcedzeniu wsypać do płóciennego woreczka, dobrze zawiązać i włożyć do wanny.
Kąpiel powinna trwać około 20 minut. Początkowo kąpiel powtarzać co 2 – 3 dni przez 2 tygodnie, później co 3 – 5 dni przez 2 miesiące. Taka kąpiel działa ogólnie wzmacniająco i zwiększa potencję.

Kąpiel z olejkiem tatarakowym - do 4 łyżeczek olejku tatarakowego, wlać do ½ wanny wody o temperaturze 37 stopni. Kąpiel powinna trwać około 20 minut. Kąpiel z olejkiem tatarakowym ma działanie uspokajające, przeciwświądowe, a także przeciwzapalne i bakteriobójcze w niektórych chorobach skórnych.

Calmagina – Herbapolu – są to tabletki zawierające kłącze tataraku, wyciąg z krwawnika i tysiącznika oraz olejek koprowy.
Zalecane dawkowanie 1 – 2 tabletek, 2 – 3 razy dziennie, 30 minut przed jedzeniem, popić niewielką ilością wody. Tabletki można stosować przy braku łaknienia, a także w nieżytach przewodu pokarmowego.

czwartek, 21 września 2017

Świetlik łąkowy - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Świetlik łąkowy
Świetlik łąkowy – Świetlik lekarski, ptasie oczka, świeczki( Euphrasia rostkoviana Hayne)

Główny rejon naturalnego występowania świetlika to środkowa Europa. W Polsce występuje szczególnie w rejonach południowych, także w górach aż po regiel górny, na wilgotnych łąkach, pastwiskach, torfowiskach i brzegach lasów.

Jest niewielką rośliną do 40 cm silnie rozgałęzioną. Żyje półpasożytniczo na korzeniach niektórych roślin łąkowych.

Liście ma ciemne ogonkowe, ułożone naprzeciwlegle, są owalne, brzegiem ząbkowane, w czasie kwitnienia od dołu łodygi obumierające.

Na szczycie pędów tworzą się groniaste kwiatostany. Poszczególne kwiatki są drobne, białe z fioletowymi żyłkami i z żółtą plamką na dolnej wardze. Na tle zieleni kwiaty wyglądają jak świeczki lub świetliki – stąd ich nazwa. Kwitnie od lipca do września. 

Owocem jest torebka z drobnymi nasionami. W Polsce występuje 15 gatunków świetlika, które są do siebie bardzo podobne i mają taką sama wartość leczniczą.

Świetlik zbiera się w miejscach masowego występowania, ścinając ulistnione pędy w okresie kwitnienia, ale przed momentem wytworzenia torebek nasiennych. Suszy się je rozłożone cienką warstwą. Surowcem jest ziele.

Co zawiera świetlik łąkowy - skład i działanie:

Ziele świetlika zawiera glikozydy (aukubina), garbniki, żywice, gorycze, sole mineralne (magnez, miedź), olejki eteryczne i kwasy organiczne, (kawowy), karotenoidy oraz związki kumarynowe.
Ma działanie przeciwzapalne i ściągające.

Świetlik łąkowy zastosowanie w lecznictwie domowym:

Ziele świetlika stosuje się głównie zewnętrznie w chorobach oczu – zapalenie spojówek, przy światłowstręcie, nadmiernym łzawieniu, szybkim męczeniu się wzroku – w postaci przemywań i okładów.



Świetlik łąkowy postać leku:

Odwar - 1 łyżkę ziela świetlika zalać szklanką letniej wody, wymieszać i ogrzewać pod przykryciem przez 30 minut nie dopuszczając do wrzenia, odcedzić. Pić 2 razy dziennie po ½ szklanki odwaru. Odwar można stosować do okładów lub przemywań.

Kataplazm - 4 łyżki ziela świetlika zalać szklanka wrzątku. Rozparzone ziele zawinąć w płótno i używać jako kompres.

Wyciąg - 1 łyżkę ziela świetlika zalać szklanka przegotowanej letniej wody i pozostawić na 6 godzin, odcedzić. Pić 2 razy dziennie po szklance wyciągu.

Ziołowa mieszanka na zapalenie powiek:
½ łyżki ziela świetlika
½ łyżki kwiatów rumianku

Całą mieszankę ziół zalać 1 ½ szklanki wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem 3 minuty, odstawić na 15 minut, przecedzić. Odwar stosować do okładów i przemywania oczu, w stanach ostrych i podostrych.
Można odwar zmieszać w równych częściach z dobrą śmietaną, w tak przygotowanym odwarze ze śmietana nasączać tampony z waty i przykładać na oczy, na noc, przywiązać opaską. Rano zdjąć, przemyć oczy odwarem ziołowym, powtarzać tą czynność przez kilka dni.

Ziołowa mieszanka na okłady do oczu:
10 g ziela świetlika
10 g ziela przywrotnika
10 g kwiatów rumianku
10 g kwiatów nagietka
10 g kwiatów chabru

 ½ łyżki mieszanki ziół zalać 2/3 szklanki wrzącej wody, naparzać pod przykryciem 15 minut, przecedzić. Napar stosować do ciepłych okładów, przy zapaleniu brzegów powiek, i spojówek. Napar przykładać 3 – 5 razy w ciągu dnia na około 20 minut, można przykładać na noc owiązując oko przepaską.

Śliwa tarnina - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Śliwa tarnina – Tarnina (Prunus spinosa L.)

Ciernisty krzew do 3 m wysokości, pospolity w Polsce na nizinach i niżej położonych terenach górskich.

Rośnie na słonecznych miedzach, zboczach i brzegach lasów, sadzony jest w postaci żywopłotów.

Wykształca liście podłużne eliptyczne. Można ja poznać po białych lub zielonkawobiałych kwiatach oraz gałązkach licznie posianych cierniami.

Zakwita w kwietniu nim rozwiną się liście. Kwiaty zbieramy przy słonecznej pogodzie i suszymy.

Owocem jest kulisty, mały, soczysty pestkowiec, ciemnogranatowy niebieskawym nalotem. Pestka owocu jest ściśle zrośnięta z miąższem. Świeże owoce mają kwaśny i bardzo cierpki smak.

Do celów leczniczych zbiera się je od sierpnia do września, natomiast do przetworów na dżemy, galaretki i in późną jesienią po przemarznięciu.Surowcem leczniczym są kwiaty, owoce i kora.

Co zawiera śliwa tarnina - skład i działanie:

Kwiaty tarniny zawierają związki flawonoidowe, składniki mineralne i cukry.Zawarte w kwiatach tarniny związki są moczopędne, a także działają przeciwzapalnie.

Owoce tarniny zawierają garbniki, cukry, glikozydy antocyjanowe, ślady glikozydu cyjanowodorowego (amigdalina), Kwasy organiczne, witaminę C i prowitamina A. Owoce mają działanie przeciwzapalne ,przeciwbiegunkowe.

Śliwa tarnina zastosowanie w lecznictwie domowym:

Kwiaty tarniny można stosować w leczeniu przewlekłych zakażeń dróg moczowych oraz kamicy moczanowej. Ponadto zawarte związki uszczelniają ściany naczyń włosowatych.

W medycynie ludowej kwiaty tarniny uważane są za lek „czyszczący krew”, ponieważ wraz z moczem wydalane są szkodliwe produkty przemiany materii. Kwiaty mają też łagodne działanie przeczyszczające.

W przeciwieństwie do kwiatów owoce tarniny można stosować przeciwbiegunkowo. Ponadto niszczą bakterie w przewodzie pokarmowym, hamują krwawienia i mają działanie przeciwzapalne. Mają podobne działanie do borówki czernicy – czarnej jagody.

Owoce tarniny są szczególnie wskazane u ludzi w wieku starszym oraz u dzieci, w przewlekłych nieżytach żołądka i jelit przebiegających z nadmierną fermentacją.

Śliwa tarnina postać leku:

Odwar do płukania gardła - 1 łyżkę owoców tarniny zalać szklanką wody przegotowanej i ogrzewać przez 30 minut nie dopuszczając do wrzenia, odcedzić.
Dzieciom podaje się 2 -5 razy dziennie po 1 łyżce odwaru.
Natomiast dla dorosłych można stosować 2 -3 razy dziennie po ½ szklanki odwaru między posiłkami w przypadku biegunek. Odwar można stosować do płukania ust i gardła w przypadkach stanów zapalnych i angin.

Odwar - 1 łyżkę suchych kwiatów tarniny zalać szklanką wody i gotować 3 minuty, odcedzić. Dzieciom można podawać 2 -3 razy dziennie po 1-2 łyżek odwaru przy zaparciach. Natomiast dla dorosłych można stosować 2 -3 razy dziennie po ½ szklanki odwaru.

Syrop - Z kwiatów tarniny należy wymieszać w proporcjach 1/3 odwaru z kwiatów z 2/3 syropu z cukru, zagotować . Można pić kilka razy dziennie po łyżce syropu, przy zaparciach i moczopędnie.

Ziołowa mieszanka moczopędna – zmieszać ½ łyżki kwiatów śliwy tarniny, ½ łyżki ziele połonicznika. Mieszankę ziół zalać jedną szklanką wrzącej wody, naparzać pod przykryciem 15 minut, przecedzić. Napar wypić w ciągu dnia w 2 – 4 porcjach miedzy posiłkami. Napar stosować jako środek moczopędny w kamicy moczowej.
 
Copyright © 2014 Zioła dobre na wszystko.