Nowe artykuły

Kosmetyki Naturalne

Leczenie Ziołami

Zioła

niedziela, 18 czerwca 2017

Papryka ostra - opis, dzialanie, zastosowanie w leczeniu i ziololecznictwie

Papryka ostra
Papryka ostra – Pieprz turecki, pieprzowiec.(Capsicum annuum L.)

Pochodzi z tropikalnej strefy Ameryki Środkowej i Południowej,a obecnie jest uprawiana prawie na całym świecie w strefie ciepłej i umiarkowanej, w Europie -głównie w krajach Półwyspu Bałkańskiego. W Bułgarii i na Węgrzech stała się narodowym warzywem i przyprawą.

W Polsce uprawiana jest odmiana wielkoowocowa, szczególnie w centralnych i południowych rejonach kraju.

Papryka jest roślina jednoroczną,od 30 do 80 cm wysoką, o łodydze wzniesionej, rozgałęzionej, u nasady lekko drewniejącej.

Liście ogonkowate są gładkie, eliptyczne, na szczycie zaostrzone.

Kwiaty ma małe zwisając osadzone pojedynczo lub po kilka ,białe lub żółtawe. Kwitnie w lipcu i sierpniu.

Owocem jest rozdęta, mięsista jagoda, o twardej,gładkiej powierzchni,podzielona na komory. Na jej przegrodach osadzone są nasiona. Zależnie od odmiany owoce w pełni dojrzałości mogą posiadać różne zabarwienie, od kremowego przez zielone, żółte, czerwone do ciemnowiśniowego.

Znacznie zróżnicowane są również kształt i wielkość,a także smak (ostrość) owoców. Obecnie w Polsce uprawiana jest głównie krajowa odmiana „Bronowicka Ostra”.

Surowcem leczniczym i przyprawowym jest owoc otrzymany z tym, że odmiany ostrej, zawierające dużo kapsaicyny traktowane jako lek i przyprawa, a łagodniejsze jako warzywo.

Co zawiera papryka ostra - skład i działanie:

Owoce papryki zawierają kapsaicynę, olejek eteryczny, karoteinoidy i flawony, witaminy A, B1, C, E, K, i PP, sole mineralne (potas, fosfor, sód, siarka, wapń, magnez i żelazo), oraz saponiny, cukry i tłuszcze.

Nasiona zawierają substancję bakteriobójczą – kapsycydynę.

Papryka ostra zastosowanie w lecznictwie domowym:

Papryka wywołuje przekrwienie tkanek działa podrażniająco i rozgrzewająco.

Stosuje się ją zewnętrznie w postaci maści, plastrów i nalewek przy bólach mięśniowych i reumatycznych, przy nerwobólach oraz zapaleniu korzonków nerwowych. 

Przyjmowana do wewnątrz wydzielanie śliny i soku żołądkowego, wzmaga ruch jelit i pracę żołądka. Zbyt duże dawki mogą jednak wpłynąć drażniąco,a nawet powodować uszkodzenie nerek,dróg moczowych,żołądka i wątroby

Papryka ostra postać leku:

Papryka wchodzi w skład takich leków jak; maść Histodermin, Linimentum capsici, Capsiderm, Capsigel, Capsiplex, Capsiplast i Tinctura Capsici.

Ostropest plamisty - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Ostropest plamisty
Ostropest plamisty – Silybum marianum

Ostropest pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego, występuje w Europie Południowej, Egipcie, Izraelu i Turcji oraz w innych rejonach świata.

W Polsce rośnie na nie użytkach i ugorach, jest też uprawiany w ogrodach, a także do celów leczniczych.

Ostropest jest rośliną jednoroczną, z wyglądu podobny do ostów.

Dorasta do 2 metrów wysokości z łodygą prostą grubą, górą rozgałęzioną.

Liście ma lśniące bezogonkowe, odwrotnie jajowate, z nakrapianymi białymi plamkami, o ząbkowanych kolczastych brzegach.

Kwiaty ostropestu wyrastają na szczycie łodygi zebrane są w kwiatostany, tworząc duże rurkowate koszyczki kwiatowe, koloru purpurowego. Kwiaty otoczone są kolczastymi łuskowatymi okrywkami. Kwitnie od lipca do sierpnia.

Owocem ostropestu jest lśniąca niełupka z puchem kielichowym, biała, szara lub żółto nakrapiana.
Zbiera się pod koniec lata, w czasie dojrzewania gdy nasiona zaczynają wysypywać się z koszyczka.

Jako ciekawostka ostropest po niemiecku to Mariendistel, czyli oset maryjny. Ze względu na wypływające białe mleczko z żyłek liści po rozerwaniu nazwano go kroplami mleka Marii Dziewicy, i używano go dawniej by pobudzić laktację u kobiet.

Co zawiera ostropest plamisty - skład i działanie:

Owoc ostropestu zawiera flawonolignany - (sylibina, sylichrystyna oraz sylidolina), także zawiera sylimaryny, kwercytynę, tyraminę, histaminę, śluz,kwasy organiczne, witaminy C i K, fitosterole, garbniki, białka, cukry i tłuszcze z dużą ilością kwasu linolowego, a także minerały; miedź, selen, cynk.

Liście zawierają podobne składniki jak owoce. Natomiast olej z ostropestu zawiera – nienasycone kwasy tłuszczowe.

Ostropest ma działanie; przeciwzapalne, żółciopędne, regenerujące, przeciwrakowe i odtruwające wątrobę oraz przeciwkrwotoczne – (w krwotokach z nosa, z jelita grubego i z żylaków odbytu).

Ostropest plamisty zastosowanie w lecznictwie domowym:

Ostropest najczęściej stosowany jest w schorzeniach wątroby; spowodowanych złą dietą i cukrzycą, oraz w rekonwalescencji po długotrwałym przyjmowaniu antybiotyków, nadużywaniu alkoholu, chemioterapii oraz po zatruciach grzybami.

Stosowany jest wspomagająco przy wirusowym zapaleniu wątroby typ C, zapaleniu dróg żółciowych i woreczka żółciowego, endometriozie – która jest jedną z głównych przyczyn bezpłodności u kobiet, w profilaktyce i leczeniu kamicy żółciowej, oraz przy marskości wątroby, wzdęciach i odbijaniu, a także w obniżeniu cholesterolu.

Chroni miąższ wątroby i nerki przed działaniem trucizn, reguluje czynności trawienne, stosowany jest w niedokwaśności żołądka, i w braku apetytu.
Zewnętrznie stosowany jest w chorobach skórnych; szczególnie w łuszczycy.

Ostropest plamisty postać leku:

Napar z ostropestu - 1 łyżeczkę zmielonych nasion ostropestu, zalać szklanką wrzątku, naparzać pod przykryciem 10 – 15 minut. Pić 3 razy dziennie.

Ostropest mielony - nasiona zemleć (lub kupić gotowe mielone). Stosować 2 – 3 razy dziennie po
1 łyżeczce suche nasiona, przed, w czasie posiłku lub po.

Nalewka z ostropestu - 100 g ostropestu zemleć (można w młynku do kawy, lub kupić gotowe mielone nasiona). Wsypać do butelki, zalać 0.5 l spirytusu 70% , odstawić na 14 dni w ciepłe miejsce i zaciemnione.
Po tym czasie przefiltrować, i trzymać w ciemnym i chłodnym miejscu. Pić po 15 kropli na łyżkę przegotowanej wody 3 razy dziennie.

Mieszanka na trawienie:
20 g nasion ostropestu
10 g korzeni mniszka
5 g kminku lub nasion kopru włoskiego
5 g liści mięty pieprzowej
5 g kory kruszyny

Składniki mieszanki rozdrobnić można użyć młynka do kawy. Stosować po 1/3 – ½ łyżeczki sproszkowanej mieszanki ziół w ¼ szklanki wody, 2 – 3 razy dziennie po jedzeniu. Mieszankę ziół można stosować przy niestrawności, oraz przy małej ilości soku żołądkowego, żółci i przy zaparciach.

Odwar - 1 łyżeczkę rozdrobnionych nasion ostropestu zalać 1 szklanką wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem około 7 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić. Pić po 1 łyżce co jedną godzinę jako środek przeciwkrwotoczny.
Natomiast jako środek ochraniający wątrobę i naczynia, pić po ½ szklanki po jedzeniu, 2 razy dziennie. Do odwaru można dodać 10 – 20 kropli nalewki miętowej lub nalewki z dziurawca.

Orzech włoski - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Orzech włoski – Orzech grecki (Juglans regia L.)

Orzech włoski od bardzo dawna występował w stanie naturalnym w rejonie śródziemnomorskim, zaś obecny zasięg jego ciągnie się od Grecji, gdzie występuje w większych skupiskach, aż do Chin poprzez południowe rejony Azji. Świadczy to o stosunkowo wysokich wymaganiach cieplnych tej rośliny.

Do nas orzech włoski przywędrował z Bałkanów, poprzez rumuńską Wołoszczyznę stąd nazwa ludowa orzech włoski.



W Polsce należy do drzew od dawna sadzonych w ogrodach, choć w mroźne zimy niekiedy całkowicie lub częściowo wymarza.

Jest to okazałe drzewo wyrastające do 20 m wysokości, u nas hodowane w parkach i ogrodach. Korona drzewa jest silnie rozrośnięta,bogato ulistniona. Liście złożone,nieparzystopierzaste.

Owocem jest orzech duży owalny pestkowiec,okryty grubą,zieloną naowocnią. Dojrzewa we wrześniu i październiku.

Surowiec stanowią liście, naowocnia (zielona łupina) lub całe niedojrzałe owoce. Liście zbiera się w czerwcu, zrywając je z ogonkami z odrostów lub gałęzi, suszy.

Młode liście podczas suszenia nieco ciemnieją. Surowiec nie pachnie, smak ma ściągający, gorzkawy. Łupiny odrywa się z niedojrzałych owoców w sierpniu i natychmiast suszy.

Co zawiera orzech włoski - skład i działanie:

Liście zawierają dużo garbników, terpeny, flawonoidy (glikozydy), gorycze, karotenoidy, kwas elagowy, olejek eteryczny, sole mineralne i witaminy B, C, K, P i F oraz prowitaminę A.

Sama naowocnia posiada również liczne witaminy; A, B1, B2, B3, PP i szczególnie dużo witaminy C (znacznie więcej niż owoce cytrusowe).

Również orzechy jako produkt spożywczy zawierają witaminy A, B i E oraz sole mineralne żelaza i kobaltu, wiele cennego oleju spożywczego i białko.

Mają działanie ściągające, przeciwbakteryjne, przeciwkrwotoczne, odtruwające.

Orzech włoski zastosowanie w lecznictwie domowym:

Liście orzecha mają działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriobójcze, grzybobójcze, przeciwrobacze, poprawiające przemianę materii, obniżające ciśnienie i poziom cholesterolu we krwi.

Owoce bywają polecane przy stwardnieniu tętnic.

Zewnętrznie w stanach zapalnych do przemywania skóry,przy nadmiernej potliwości stóp, egzemach i grzybicy, do płukania jamy ustnej, szczególnie w obrzękach dziąseł.

Orzech włoski postać leku:

Odwar z liści - 1 łyżkę rozdrobnionych liści orzecha zalać szklanką wody gotować kilka minut, pozostawić 10 minut do naciągnięcia.
Odcedzić. Pić 2 -3 razy dziennie po ¼ odwaru. Odwar można stosować do przemywania i także płukania gardła.

Nalewka z niedojrzałych owoców - 15 sztuk niedojrzałych jeszcze zielonych owoców ,drobno posiekać,zalać spirytusem 0.5 l i pozostawić nalewkę na 14 dni do naciągnięcia, odcedzić dokładnie. Stosować przy niestrawności i biegunkach bakteryjnych po małym kieliszku.

Maść na wypryski i skaleczenia z liści orzecha - 1 stołową łyżkę naciętych drobno,świeżych liści orzecha włoskiego zalać 100 g oleju słonecznikowego i pozostawić na tydzień.
Następnie podgrzewać w łaźni wodnej (na garnku z wodą)przez 3 godziny, na zakończenie dwukrotnie przesączyć przez gazę.
Potem gotować jeszcze przez 30 minut dodając 15 g wosku dla zagęszczenia.

Napar z liści orzecha włoskiego -  zmieszać 1 ½ łyżki rozdrobnionych liści orzecha włoskiego, ½ łyżki rumianku, ½ łyżki kwiatów krwawnika.
Mieszankę ziół zalać 2 szklankami wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem do momentu zagotowania, odstawić na 5 minut, przecedzić.
Napar stosować do okładów, płukanek, irygacji, obmywań, nasiadówek i do kąpieli pełnej lub częściowej.

Likier orzechowy -  5 sztuk świeżych niedojrzałych zielonych orzechów włoskich, drobno posiekać, zalać 500 ml alkoholu 40 – procentowego zrobionego ze spirytusu i przegotowanej zimnej wody, szczelnie zamknąć i odstawić na 6 tygodni, często wstrząsając.
Po tym czasie przefiltrować. Przygotować syrop, do 500 ml wody dodać 200 g cukru, razem zagotować i ostudzić.
Syrop dodać do przefiltrowanego wyciągu z orzechów i dokładnie wymieszać. Odstawić na 14 dni. Stosować na dolegliwości żołądkowe po ½ - 1 łyżki, do 3 razy dziennie między posiłkami.

Wino orzechowe -  50 g rozdrobnionych liści orzecha włoskiego zalać 700 ml wina czerwonego gronowego, odstawić na 10 dni.
Po tym czasie przefiltrować, dodać około 150 g cukru, dokładnie wymieszać i jeszcze odstawić na 3 dni.
Wino ma takie samo działanie jak liście, dla chorych na cukrzycę nie dodawać cukru. Pic do 3 razy dziennie po małym kieliszku.

Mieszanka ziołowa na cukrzyce z liści orzecha włoskiego : 
50 g rozdrobnionych liści orzecha włoskiego
50 g liści borówki czernicy
25 g ziela serdecznika
25 liści pokrzywy

 1 ½ łyżki mieszanki ziół zalać 2 szklankami wrzącej wody, naparzać pod przykryciem 20 minut, przecedzić. Napar wypić w 2 – 3 porcjach w ciągu dnia miedzy posiłkami.

Mieszanka ziołowa odtruwająca :
50 g rozdrobnionych liści orzecha włoskiego
50 g ziela fiołka trójbarwnego
50 g kwiatów jasnoty białej
25 g rozdrobnionych korzeni pokrzywy
25 g rozdrobnionych korzeni łopianu
25 g kłaczy perzu
25 g rumianku
25 g kwiatów krwawnika

Zioła zmieszać i 2 łyżki mieszanki ziół zalać 2 ½ szklanki ciepłej wody, odstawić na 2 godziny. Gotować pod przykryciem do wrzenia, odstawić na kilka minut, przecedzić.
Pić po ½ - 2/3 szklanki między posiłkami, kilka razy w ciągu dnia.

Tę samą mieszankę można sproszkować. Przyjmować sproszkowana mieszankę po ½ łyżeczki 1 ½ szklanki wody, 3 – 4 razy dziennie.
Ten sam proszek mieszanki ziół można zmieszać z taką samą ilością miodu lub powidła, dokładnie wymieszać . Stosować po 1 łyżeczce kilka razy dziennie.
Mieszanka ziołowa ma działanie odtruwające, i jest skuteczna w niektórych dolegliwościach skórnych zwłaszcza u młodzieży.

Mieszanka ziołowa na dziąsła :
50 g rozdrobnionych liści orzecha włoskiego
50 g liści mięty pieprzowej
25 g tymianku
25 g macierzanki
25 g ziela skrzypu
25 g kwiatów nagietka
25 g liści szałwii

Zioła zmieszać i 1 łyżeczkę mieszanki ziół zalać ½ szklanki wrzącej wody, przykryć i naparzać 30 minut, przecedzić.
Napar stosować do płukania dziąseł , trzymając chwilę w ustach, lub używać do okładów. Zwitki waty moczyć w naparze i przykładać na chore dziąsła na 10 minut, kilka razy dziennie.

Ogórecznik lekarski - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Ogórecznik lekarski
Ogórecznik lekarski - Ogórecznik zwyczajny, ogórkowe ziele, borak, ((Borago officinalis L.)

Jest to roślina pochodząca z rejonu śródziemnomorskiego i Azji Mniejszej, uprawiana na niewielkich przestrzeniach w Europie i Ameryce Północnej.

W Polsce spotykana jako zdziczały chwast ogrodowy albo roślina uprawna przeważnie w pobliżu pasiek, gdyż jest miododajna.

Ogórecznik jest rośliną jednoroczną, o wysokości 30 – 80 cm, szczeciniasto-białawo owłosioną.

Łodygi ogórecznika są grube soczyste,wyprostowane,górą rozgałęzione jak wiecheć.

Kwiaty promieniste,błękitnego koloru,zebrane na szczycie łodygi w okazałe baldachogrona. Roślina kwitnie od czerwca do sierpnia.

Ogórecznik lekarski zapachem i smakiem przypomina ogórek stąd nazwa,dlatego też w wielu krajach świeże listki tej rośliny są popularnym dodatkiem do różnych sałatek jarzynowych, sosów, zapiekanek itp.
Wysuszone ziele ogórecznika służy do sporządzania herbatek leczniczych o wielostronnym zastosowaniu.

Ziele ogórecznika zbiera się w początkach kwitnienia rośliny, suszy.

Co zawiera ogórecznik lekarski - skład i działanie:

Ziele zawiera śluzy, saponiny, garbniki, flawonoidy, sole mineralne (głownie mangan, potas oraz żelazo, cynk, miedź niewielkie ilości kobaltu i rozpuszczalną krzemionkę), cholinę kwasy organiczne (cytrynowy, krzemowy, jabłkowy), żywicę(alantoina), i ślady olejku eterycznego.
Świeża roślina zawiera dużo witaminy C.

Ogórecznik ma działanie moczopędne, napotne, przeciwzapalne, rozmiękczające, powlekające.


Ogórecznik lekarski zastosowanie w lecznictwie domowym:

Można go stosować w złej przemianie materii, bakteriobójczo i uspokajająco, w stanach zapalnych błon śluzowych.
Ziele używane jest do okładów w chorobach skóry, jak czyraki, wypryski, świąd (również pochodzenia alergicznego).
Krzemionka obecna w surowcu ułatwia regenerację uszkodzonego naskórka.

Ze względu na działanie osłaniające, ogórecznik wykorzystuje się w leczeniu procesów zapalnych, zwłaszcza przewlekłych nieżytów górnych dróg oddechowych połączonych z chrypką i suchym kaszlem, nieżytów przewodu pokarmowego, stanów zapalnych jamy ustnej i gardła (płukanki). Oprócz znaczenia leczniczego ma duże walory dietetyczne.

Ogórecznik lekarski postać leku:

Sok wyciśnięty ze świeżych, młodych liści ogórecznika podaje się 10 -30 g dziennie w kuracji wiosennej ”czyszczącej krew”, uzupełniającej w naszym organizmie witaminy i mikroelementy.

Napar - 1 łyżkę ziela szklanka wrzątku pozostawić na 10 minut pod przykryciem, odcedzić. Pić między posiłkami po ½ naparu.

Odwar - 100 g ziela zalać 1 litrem wody, gotować 5 minut, a po tym parzyć jeszcze przez 15 minut.
Odcedzić i używać do płukania i przemywania.

Mieszanka moczopędna i przeciw zapalna :
zmieszać po 2 części 
ziela ogórecznika
kwiatów bzu czarnego
liści brzozy
oraz po 1 części 
kwiatów wrzosu
owoców dzikiej róży
ziela krwawnika
ziela nawłoci

Do termosu wsypać 2 ½ łyżki mieszanki ziół zalać 3 szklankami wrzącej wody, zamknąć termos i odstawić na jedną godzinę.
Pić po ½ - 2/3 szklanki naparu, 3 – 4 razy dziennie miedzy posiłkami, w stanach zapalnych dróg moczowych, w skąpym wydalaniu moczu, trądziku młodzieżowym, wyprysku przewlekłym, oraz w zapaleniu opryszczkowym i krostkowym skóry, a także w początkowych objawach gośćca stawowego i skazy moczowej.

Mieszanka napotna: 
50 g ziela ogórecznika
25 g ziela bratka
25 g kwiatów lipy

Do termosu wsypać 2 łyżki mieszanki ziół, zalać 2 ½ szklanki wrzącej wody, zamknąć termos i odstawić na 1 godzinę. Pić po ½ szklanki gorącego naparu, rano i w południe, po jedzeniu, natomiast wieczorem 1 szklankę z dodatkiem 3 łyżek soku malinowego.
Napar stosować w chorobie przeziębieniowej, grypie i przy podwyższonej temperaturze.

Mieszanka na nieżyt gardła - zmieszać w równych częściach
ziele ogórecznika
ziele tymianku
rozdrobniony korzeń lukrecji

1 łyżkę mieszanki ziół zalać ¾ szklanki wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem około 7 minut, odstawić na 10 minut, przecedzić. Pić po ¼ szklanki odwaru, 2 – 3 razy dziennie po jedzeniu w stanach zapalnych gardła, krtani i oskrzeli.

Mieszanka do kąpieli 
50 g ziela ogórecznika
50 ziela krwawnika
50 g kwiatów lipy

Mieszankę ziół zalać 3 litrami wrzącej wody, przykryć naparzać 20 minut. Przecedzić do wanny, a zioła wsypać do płóciennego woreczka zawiązać i też włożyć do wody w wannie. Woda do kąpieli powinna być o temperaturze 37 – 39 stopni.
Kąpiel powinna trwać około 25 minut. Kąpiel ma działanie regenerujące na skórę, po kąpieli skóra jest bardziej elastyczna.

sobota, 17 czerwca 2017

Nawłoć pospolita - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Nawłoć pospolita
Nawłoć pospolita – Złota rózga, złota dziewica (Solidago virga –aurea L.)

Jest to bylina, rosnąca pospolicie na pastwiskach, brzegach pól, w lasach i zaroślach, w okolicy zabudowań.

Łodyga dorasta di wysokości od 30 do 100 cm, pokryta jest nielicznymi zaostrzonymi listkami.

Liście przyziemne mają kształt jajowaty.

Kwiaty są barwy żółtej i na szczycie tworzą wiechę, zajmującą ok. 1/3 długości pędu.

Surowcem jest ziele nawłoci pospolitej zbierane w okresie kwitnienia od lipca do września, przy czyn ścina się tyko wierzchołki rośliny długości do 30 cm.

Co zawiera nawłoć - skład i działanie :

Ziele nawłoci pospolitej zawiera flawonoidy, garbniki, saponiny, olejek eteryczny, fenolokwasy (kwas kawowy, chlorogenowy), śluz, cukry, karoten, witamina C.

Ma działanie moczopędne, ściągające, przeciwzapalne, przeciwskurczowe.

Nawłoć zastosowanie w lecznictwie domowym :

Ziele nawłoci pospolitej jest stosowane w stanach nieżytowych przewodu pokarmowego.
Surowiec jest znany przede wszystkim jako dobry środek w chorobach nerek i dróg moczowych (w zapaleniu pęcherza, miedniczek nerkowych, moczowodów), a także jako lek „czyszczący krew” w chorobie gośćcowej i niektórych schorzeniach skóry.

Nawłoć postać leku :

Napar - 1 łyżeczka ziela nawłoci pospolitej zalać szklanką wrzątku, zaparzać 20 minut po przykryciem, odcedzić. Pić 2 -3 razy dziennie po ¼ -1/2 szklanki naparu, między posiłkami.

Nagietek - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Nagietek
Nagietek - Nagietek lekarski, stulik, paznokietek, miesięcznica (Calendula officinalis L.)

Jest to roślina pochodząca prawdopodobnie z rejonu śródziemnomorskiego, uprawiana obecnie prawie we wszystkich krajach świata jako ozdobna.

U nas uprawiana jako roślina ozdobna i lecznicza występuje też zdziczała.

Nagietek należy do roślin jednorocznych o wzniesionych, rozgałęzionych soczystych i łamliwych łodygach.

Wierzchołki rozgałęzień łodyg zakończone są pojedynczymi pomarańczowymi koszyczkami kwiatowymi.

Najcenniejsze odmiany pełnokwiatowe mają koszyczki złożone głównie z kwiatów języczkowych. Roślina kwitnie od czerwca do późnej jesieni.

Owocem jest sierpowato wygięta niełupka, na grzbiecie kolczasto chropawa. Cała roślina jest delikatna,miękko owłosiona, posiada gruczoły wydzielnicze, które nadają jej pewną lepkość i wydzielają balsamiczny zapach.

Surowcem leczniczym są całe, wysuszone koszyczki kwiatowe lub częściej płatki wyskubane z koszyczka,czyli kwiat języczkowy,tylko o zabarwieniu pomarańczowym.

Surowiec pochodzi z odmian uprawianych,  pełnokwiatowych o zabarwieniu kwiatów intensywnie pomarańczowym. Nagietki zbiera się stopniowo w miarę zakwitania roślin i suszy.

Surowcem jest kwiat bez kielicha.

Co zawiera nagietek - skład i działanie :

Kwiaty nagietka zawierają flawonoidy, karotenoidy, alkohole trójterpenowe, olejki eteryczne, kwasy organiczne (oleanowy, jabłkowy, salicylowy), żywice, śluzy, gorycze, fitoncydy, saponiny, witaminy A, C i P, sole mineralne (dużo magnezu i manganu), garbniki i hormony.
W nasionach znajdują się tłuszcze i alkaloidy.

Wykazują działanie przeciwzapalne, przyspieszają proces ziarnowania i gojenia ran, działają także przeciwskurczowo.

Nagietek zastosowanie w lecznictwie domowym :

Kwiaty nagietka stosowane są przede wszystkim do użytku zewnętrznego w trudno gojących się ranach, nawet ropnych, oparzeniach, wykwitach skórnych, liszajach, stłuczeniach, na miejsca po ukąszeniach owadów.
Także w stanach zapalnych błon śluzowych jamy ustnej i pochwy, zapaleniu spojówek.

Napar podawany doustnie polecany jest w stanach skurczowych i zapaleniach przewodu pokarmowego, w owrzodzeniu żołądka i jelit, bolesnym i nieregularnym miesiączkowaniu (oczywiście, po uprzednim porozumieniu się z lekarzem).


Nagietek postać leku :

Napar - 1 łyżkę płatków nagietka zalać szklanka wrzątku, zostawić pod przykryciem na 10 minut,odcedzić. Pić 2 razy dziennie po ½ szklanki naparu.

Napar z dodatkiem rumianku - 1 łyżkę płatków nagietka i 1 łyżkę kwiatu rumianku zalać szklanką wrzątku,zostawić pod przykryciem 10 minut, odcedzić. Pić 2-3 razy dziennie po ½ szklanki naparu.

Odwar do okładów(kompresów) - 4 łyżki płatków nagietka zalać szklanką zimnej wody i gotować 20 minut,odcedzić. Kompres przykładać pod ceratką.

Nalewka do okładów - 1 część płatków nagietka zalać 10 częściami alkoholu,pozostawić w szczelnie zamkniętej butelce na słońcu przez 5 -10 dni. Po tym okresie można stosować do okładów.

Nagietek jest też szeroko stosowany w homeopatii w postaci maści i nalewek.

Nagietek wchodzi w skład leków ziołowych,takich jak; Azucalen,Vagosan, Calendulin i Hemostin.

Nalewka z nagietka – 50 g kwiatów nagietka zalać 500 ml alkoholu 40 procentowego, odstawić na 14 dni, często wstrząsając .
Po tym czasie przefiltrować , rozlać do buteleczek z ciemnego szkła. Stosować po 30 – 50 kropli nalewki w kieliszku wody, 2 – 3 razy dziennie, 1 godzinę przed jedzeniem.
Nalewkę można też stosować do okładów, wtedy 1 łyżeczkę nalewki rozcieńczyć ½ szklanki wody. Nalewka ma takie samo działanie jak nagietek.

Wyciąg olejowy z nagietka – jedną garść świeżych kwiatów nagietka zalać olejem roślinnym, tak aby całe były pokryte olejem, naczynie postawić na parze na 1 – 2 godzin, przez 2 – 3 dni, tak aby płatki kwiatów stały się kruche, a olej będzie żółtopomarańczowy.
W tedy przecedzić, kwiaty wycisnąć. Olej przechowywać w lodówce. Olej z nagietka stosować zewnętrznie na skórę i błony śluzowe, jako środek przeciw zapalny, gojący rany i oparzenia termiczne.

Ocet z nagietka – 100 g świeżych kwiatów i ziela nagietka, drobno posiekać, zalać 25 ml spirytusu i 135 ml octu 10 – procentowego, szczelnie zamknąć i odstawić na 10 dni, często wstrząsając. Po tym czasie przefiltrować.
Ocet z nagietka używać do smarowania przeciw brodawkom, , zgrubieniom skóry, trądzikowi, świądowi i przeciw zapaleniu skóry oraz kontuzjom.

Wino z nagietka – 40 g świeżych płatków kwiatów nagietka zalać 700 ml wina gronowego, odstawić na 14 dni. Po tym czasie przefiltrować dodać 30 g soku z dziurawca – Succus Hyperici – Herbapolu, wymieszać.
Pić po małym kieliszku wina 2 – 4 razy dziennie jedną godzinę przed jedzeniem, jako środek ogólnie wzmacniający .

Mieszanka zwiększająca odporność :
50 g kwiatów nagietka
50 g rozdrobnionego korzenia mniszka
25 g ziela jemioły
25 g ziela drapacza
25 g ziela skrzypu
25 g ziela pięciornika gęsiego
25 g kwiatów jasnoty białej
25 g rozdrobnionych korzeni pokrzywy

Do termosu wsypać ½ łyżki mieszanki ziół, zalać 2 szklankami wrzącej wody, zamknąć termos i odstawić na jedną godzinę. Pić po ½ szklanki naparu, 3 razy dziennie miedzy posiłkami, jako środek wzmacniający, zwiększający odporność organizmu, i regulujący czynność narządów wewnętrznych.

Vagosan – Herbapolu – jest to mieszanka ziołowa. 3 łyżki mieszanki zalać 6 szklankami wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem 3 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić.
Stosować do irygacji, przemywań, tamponów i okładów w stanach zapalnych i infekcjach pochwy oraz w zakażeniu rzęsistkiem pochwowym.

Azucalen – Herbapolu - jest to płynny wyciąg z kwiatów nagietka i rumianku. Stosować 1 łyżkę płynu na 1 litr ciepłej przegotowanej wody, do irygacji oraz tamponowania. Azucalen można stosować w tych samych dolegliwościach co Vagosan.

Arcalen – Herbapolu – jest to maść zawierająca wyciągi z kwiatów nagietka, arniki, oraz eskulinę i olejek tatarakowy. Maść ma działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. Maść stosuje się na kontuzje, obrzęki, siniaki o oparzenia słoneczne.

Calendulin – Herbapolu – są to tabletki do pochwowe zawierające suchy wyciąg z kwiatów nagietka . Tabletki stosuje się w zapaleniu pochwy i nadżerce szyjki macicy, a także pomocniczo przeciw rzęsistkowi i przeciw zakażeniu bakteryjnemu.

Mucosit – Herbapolu – jest to maść zawierająca wyciąg z 6 ziół oraz alantoinę, olejek miętowy, olejek rumiankowy. Maść stosuje się do wcierań w zapaleniu dziąseł, paradontopatii i po zabiegach stomatologicznych.

Mydlnica - opis, działanie, zastosowanie w leczeniu i ziołolecznictwie

Mydlnica - Mydlnica lekarska,mydlik, psie goździki (Saponaria officinalis L.)

Jest to roślina dziko występująca w całej Europie i Azji.
U nas spotykana w większych skupiskach na wilgotnych polach, nad rzekami, w zaroślach, na miedzach, przydrożach, nieużytkach, w pobliżu zabudowań.
Przez rabunkowy zbiór została prawie wytępiona, jest również uprawiana.

Mydlnica jest byliną od 30 do 70 cm wysoką,trwałą spokrewnioną z goździkiem.

Kwiaty jej są barwy białej lub różowej,zebrane na wierzchołku łodygi. Mają silny zapach, przypominający migdały.

Mydlnica jest łatwa do rozpoznania, przełamany korzeń, zmoczony i potarty, pieni się i mydli, stąd też pochodzi nazwa rośliny.
Mydlnicę uprawia się w każdej glebie, w miejscach słonecznych lub półcieniu.

Zbioru korzeni dokonuje się wczesną wiosną lub jesienią. Wykopane korzenie po oczyszczeniu z ziemi i usunięciu drobnych korzonków należ wypłukać pod bieżącą wodą, pokroić i suszyć.

Surowcem jest korzeń.

Co zawiera mydlnica - skład i działanie:

Korzenie i kłącza mydlnicy zawierają trójterpenowe związki saponinowe, cukry tłuszcze, fitosterole i sole mineralne (dużo manganu i żelaza oraz wapń, miedź, cynk i ślady kobaltu), a ziele także flawonoidy.
Zwiększa wydzielanie śluzu w oskrzelach, ułatwia odkrztuszanie,jest typowym roślinnym lekiem wykrztuśnym.

Mydlnica zastosowanie w lecznictwie domowym :

Mydlnica ma zastosowanie przede wszystkim w ostrych i przewlekłych nieżytach oskrzeli przebiegających z suchym kaszlem i połączonych z trudnością w wykrztuszaniu śluzu z oskrzeli.

Ułatwia przyswajanie składników pokarmowych. Zewnętrznie działa przeciwobrzękowo, gojąco i lekko przeciwbakteryjnie. Hamuje też rozwój grzybów.

Mydlnica postać leku :

Odwar - 1 łyżkę rozdrobnionych korzeni mydlnicy zalać szklanką wrzątku,gotować 5 minut, odcedzić. Pić 1 -3 razy dziennie po łyżce odwaru.

Odwar z dodatkiem anyżu - 1 łyżkę korzenia rozdrobnionego i 1 łyżeczkę owoców anyżu zalać szklanką wrzątku gotować 5 minut,odcedzić. Pić 1 -3 razy dziennie po łyżce odwaru.

Odwar do użytku zewnętrznego - 2 łyżki rozdrobnionego korzenia mydlnicy zalać szklanka wrzątku gotować 5 minut, odcedzić. Używać do okładów.

Nalewka z korzenia mydlnicy – Tinctura Saponariae – Herbapolu – Nalewka ma działanie wykrztuśne. Zalecane dawkowanie 10 – 20 kropli nalewki w kieliszku wody, kilka razy dziennie. Nalewka jest składnikiem wielu mikstur wykrztuśnych.

Mieszanka na choroby skórne :
25 g rozdrobnionego korzenia mydlnicy
25 g ziela fiołka trójbarwnego
25 g kłącza perzu
50 g rozdrobnionego korzenia łopianu
50 g ziela skrzypu
50 g rozdrobnionego korzenia lukrecji

Zioła zmieszać i 1 ½ łyżki mieszanki ziół zalać 2 szklankami wody, gotować na wolnym ogniu pod przykryciem około 5 minut, odstawić na 10 minut, przecedzić.
Pić po ½ - 2/3 szklanki odwaru, 3 razy dziennie miedzy posiłkami, stosować przy dolegliwościach skórnych, w skazie moczanowej i kamicy moczowej.

Pectosol – Herbapolu -  są to krople zawierające wyciągi płynne z mydlnicy, omanu, porostu islandzkiego, hyzopu, macierzanki.
Zalecane dawkowanie dla dorosłych 20 – 30 kropli w kieliszku wody, 2 – 4 razy dziennie między posiłkami, do stosowania w nieżycie gardła, utrudnionym odkrztuszaniu, w męczącym suchym kaszlu i chrypce. Jeżeli stosujemy dłużej należy zmniejszyć dawkowanie , do 15 – 20 kropli, 3 razy dziennie.

Uwaga!
Odwar z mydlnicy przyjmowany w zbyt dużych ilościach może spowodować podrażnienie żołądka i wymioty. Mydlnica podawana razem z pokarmem np. w chałwie może wywołać mdłości i wymioty, a przy dłuższym stosowaniu anemię. 
Niektórzy z tej racji uważają, iż do wewnątrz lepsze jest stosowanie ziela, a jako środki zewnętrzne jedynie korzenia.
 
Copyright © 2014 Zioła dobre na wszystko.